Tip

Baan als begrafenisondernemer

Het is niet voor iedereen weggelegd, maar voor mij was het een duidelijke keuze. Ik word begrafenisondernemer. In dit blog bericht vertel ik je meer over waarom ik ervoor heb gekozen om mijn carrière op deze manier vorm te geven.

Mijn eerste overlijden

Toen ik 9 jaar oud was, verloor ik voor het eerst in mijn leven iemand die dichtbij mij stond. Het was mijn oma. Ik weet nog als de dag van gisteren welke impact haar dood had op de periode na haar overlijden, voor zowel mij als mijn familie.

Het eerste wat ik me kan herinneren is dat iedereen om de kist heen stond in de kamer van haar verzorgingstehuis. Iedereen was zeer bedroefd en de sfeer was bedrukt, maar toch was ik als enige bezig met het praten met mijn tantes en neven. Ik wilde graag helpen met het organiseren van de uitvaart en dat mocht ik samen met mijn vader doen. Daar is het begonnen.

Een uitvaart regelen

In de week die aan de uitvaart vooraf ging was ik veel met mijn familie op gesprek. Er waren veel verschillende keuzen en beslissingen die gemaakt moesten worden. Het was voor veel van de nabestaanden een zware keuze om te maken, en ik droeg bij waar ik kon. Misschien had ik omdat ik nog zo jong was niet echt een duidelijk beeld van wat er daadwerkelijk gebeurd was, maar ik probeerde er voor iedereen het beste van te maken. Ik bemiddelde, assisteerde en hielp anderen met rouwen. Ik voelde mezelf daadwerkelijk nuttig in deze periode.

De dag van de uitvaart

Zodra de dag was aangebroken kwam mijn vader naar mij toe en vertelde mij hoe trots hij op mij was dat ik de familie bij elkaar had gehouden de afgelopen week. Dat vond ik erg fijn van hem om te horen.

Ik raakte na de plechtigheid in gesprek met de uitvaartbegeleider. Deze vertelde mij dat ze had gehoord hoe ik alles in de juiste banen had weten te leiden en gaf toe dat ze niet eerder zo een jong iemand had gehad die meehielp aan een uitvaart. Tijdens ons gesprek werd mij ook  verteld wat het allemaal betekent om mensen in een periode van rouwen bij te staan en hoe lastig dat soms kan zijn. Mijn respect groeide en zo ook mijn interesse.

En hier zit ik dan. Mijn verhaal te typen over mijn werk als begrafenisondernemer. Ik heb ondertussen mijn ‘share’ aan uitvaarten meegemaakt, maar dit verhaal zal mij altijd het meeste bijblijven. Dit is waarom ik jullie er ook over verteld heb.