Uitzetten naar Afghanistan: de achtergrond

MIsschien wat onverwacht om naar te verwijzen, maar op mariabode.nl is een uitstekend artikel verschenen waarin helder uit de doeken wordt gedaan hoe de Dienst Terugkeer en Vertrek sjoemelt om vluchtelingen naar Afghanistan te kunnen deporteren en daarbij alle internationale wetten omzeilt die bescherming van mensenrechten zouden moeten bieden.

Hoe de Dienst Terugkeer en Vertrek via sluipweggetjes, niet-transparante deals, een ondermandaat en zelfgefabriceerde ‘mickey-mouse’-papieren Afghaanse vluchtelingen weet te deporteren.

 

Op 18 maart 2003 ondertekende Nederland als één van de eerste EU-lidstaten een Memorandum of Understanding (MoU) met Afghanistan en de UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties. Deze tripartite overeenkomst vergemakkelijkte het gedwongen uitzetten van Afghanen.

Het accent van de MoU lag in eerste instantie op zogenaamde ‘vrijwillige’ terugkeer, zo suggereren de eerste alinea’s. Daarin staat dat rekening wordt gehouden met een “veilige, waardige terugkeer en duurzame repatriatieprogramma’s voor Afghanen”.
Even verderop komt echter de aap uit de MoUw: Afghaanse vluchtelingen “kunnen ook op alternatieve wijze worden verwijderd binnen de redelijke termijn van een maand, indien geen medewerking wordt verleend aan vrijwillige terugkeer”.

Lees hier het hele artikel

Petitie voor Atena Haidari

Ik ben een meisje van 13 jaar, mijn naam is Atena Haidari. Ik ben geboren in Afghanistan. Toen ik anderhalf was vluchtten mijn ouders met 4 kinderen naar Iran. We moesten wel vluchten omdat ze ons anders dood zouden maken. In Iran leefden we als vluchtelingen: de kinderen mochten niet naar school. We werden er gepest en gediscrimineerd en altijd angst dat de politie ons zou oppakken, Vanwege een gevaarlijke situatie zijn we uit Iran gevlucht. We wisten niet waar we terecht kwamen. Toevallig werd het Nederland. In Nederland ging ik voor het eerst naar school. Een grote droom voor mij kwam uit. Ik wilde zo graag naar school, leren over landen, talen leren, sporten. Ik ging naar de taalklas om Nederlands te leren en dat ging zo snel dat ik na één jaar al na de tweede klas MAVO/HAVO mocht. Ook kon ik gaan sporten, eerst handbal en nu karate. Daar kan ik mij helemaal mee ontspannen. Op school probeer ik mijn problemen te vergeten. Op school kan ik me bezig houden met mijn toekomst. Denken aan wat ik later wil worden. Nog nooit heb ik het gevoel gehad dat ik ergens bij hoor, maar soms voel ik me een Nederlands meisje.

Toch ben ik vaak bang, toch had ik vaak stress vanwege de angst om onze verblijfsvergunning. En als een ware nachtmerrie hebben we afgelopen week bericht gekregen dat we niet mogen blijven, omdat we geen bewijzen hebben van wat er 11 jaar geleden in Afghanistan en 2 jaar geleden in Iran gebeurd is. Dat we terug moeten naar Afghanistan, terug naar een land dat ik niet ken. Een land dat ik ken van de horror verhalen van mijn moeder, vader en zelfs op school in het boek van mens en maatschappij. Terug naar een land waar meisjes van mijn leeftijd niet veilig naar school kunnen gaan. Waar ik mijn talenten niet kan laten zien en me niet mag ontwikkelen.

We gingen weg uit Iran voor onze veiligheid, kwamen toevallig in Nederland terecht en hoopten van toen af aan veilig zou zijn.

Ik wil geen leven waarin ik altijd op de vlucht ben…………………..Ik wil een leven waarin ik mij veilig kan voelen…..….. ik wil niet opgepakt worden door de politie……, ik wil blijven studeren en sporten…….geef ons een thuis……………………..

Hier kan je de petitie voor Atena ondertekenen.

Foto overgenomen van de petitie

Geen haiku

 

Zelden gingen

robuustheid en sierlijkheid

zo samen

als in het silhouet

van de kale boom

tegen de grijze winterhemel.

 

Ik wacht tevergeefs op de eekhoorn.

 

3-6 Jan 2018: Support & Recovery training

One of the most amazing things of activists is that we often expose ourselves deliberately to violence if we think it’s necessary. What is also amazing, is how little we know about the psychological effects of violence. We should be prepared and support each other when dealing with mental and emotional consequences of high-stress experiences.

One of the good practices in supporting each other, is to make use of a Support & Recovery Team during actions, alongside with a Legal Team and medics. However, as people who just experienced high-stress events might be at their most vulnerable, members of a S&R team should be well-trained to provide adequate support.

This three-days training prepares people to be part of a Support & Recovery Team, which task it is to support activists who experience strong emotional or mental reactions after high-stress events such as police violence or repression. A S&R team can be active during actions but also in the first days or weeks after an action. Continue reading

Een kind dat doodgaat, haal je niet weg bij de ouders

Mijn bek viel open, tijdens mijn ochtendrondje nieuws. Amir, die al jaren met zijn ouders in het AZC Emmen woont en ongeneeslijk ziek is, blijkt door NIDOS ( de Raad voor Kinderbescherming voor asielzoekers) uit huis te zijn geplaatst. Juist op een moment dat bekend werd dat Amir uitbehandeld is – en dus terminaal – wordt hem de veiligheid, de geborgenheid en de liefde van zijn ouders ontnomen. Er is een petitie opgestart om Amir weer bij zijn ouders te krijgen.

Continue reading

Stop the Arms Fair: video-overzicht

Op dit moment vindt in Londen de grootste wapenbeurs ter wereld plaats, de DSEI. Voorafgaand was er een actieweek: Stop the Arms Fair, waarbij met verschillende acties de toegangswegen naar het beursgebouw geblokkeerd werden, zodat wapenhandelaren hun wapentuig niet naar binnen konden brengen. Dit video-overzicht geeft een impressie van de bijzonder succesvolle blokkade-acties.

Continue reading

Stop the Arms Fair: dag 6, 7 en 8

Vanaf vandaag vindt in Londen de grootste wapenbeurs ter wereld plaats, de DSEI. Voorafgaand aan de beurs proberen wapenfabrikanten hun wapentuig de beurs in te krijgen om de stands op te bouwen. Om dit tegen te gaan, was er van 4 t/m 11 september een actieweek: Stop the Arms Fair, waarbij met verschillende acties de toegangswegen naar het beursgebouw geblokkeerd worden. Dit is het verslag van dag 6, 7 en 8.

Continue reading

WordPress theme: Kippis 1.15